Rozdział 34

….. Nialla.

- Kochanie czemu kłóciłaś się z naszymi fankami?

- Słońce to nie jest rozmowa na szybko. A poza tym nie będę sobie pozwalać aby jakieś dziewuszyska mnie i Klare wyzywały. A mnie to w ogóle nie obchodzi co sobie prasa wymyśliła. Jak nie potrafią mnie zaakceptować to może powinniśmy ze sobą zerwać albo ty tylko i wyłącznie one maja problem.

- Selena Przestań tak mówić. Nie będziemy ze sobą zrywać. Kochanie Jutro czekaj na mnie o 20 będę po ciebie. Chłopak pocałował mnie i odszedł od samochodu. Patrzyłam jak odchodzi ale zrobiło mi się zimno bo w końcu to zima 13 lutego. Wsiadłam do auta i pojechałam do mieszkania.

* Wieczorem*

Przygotowywałam się do wyjścia ale nie wiedziałam gdzie idziemy wiec był problem z ubiorem ale postawiłam na małą czarną  która jest dobra na każdą okazje. Rozpuściłam włosy, pomalowałam się i zeszłam na dół. Po chwili do domu wszedł Niall. Wyglądał zabójczo.

- No to co gotowa kochanie?

- Gotowa.

- No to idziemy. Założyłam czarny płaszcz i wyszliśmy z domu. Wsiedliśmy do jego auta i ruszyliśmy.

Jechaliśmy jakieś 15 min po czym się zatrzymaliśmy. Blondyn pierwszy wysiadł z samochodu i jak gentelman otworzył mi drzwi. Kiedy wysiadłam moim oczom ukazała się najlepsza restauracja w Londynie. Byłam pod ogromnym wrażeniem ponieważ nigdy nie byłam w tej restauracji. Kiedy zajęliśmy miejsca i zamówiliśmy kolacje zaczęliśmy wspominać jak się poznaliśmy. Ja pamiętam to doskonale. Śmialiśmy się i wygłupialiśmy. Podczas kolacji Niall zaczął się dziwnie zachowywać.

- Niall wiesz co chciała bym mieć znów 20 lat.

- Ja też Selena.

- Kocham cię wiesz?

- Ja ciebie też. Selena Znamy się już 5 lat. I wiem że przez ten czas bardzo się do siebie zbliżyliśmy. Chce tez powiedzieć że stałaś się częścią mojego życia i nie wyobrażam sobie życia bez ciebie W pewnej chwili chłopak wstał i uklęknął przede mną. Wyjął z kieszeni czerwone pudełeczko w kształcie serduszka i powiedział.

- Czy ty szanowna Seleno Gomez zechcesz towarzyszyć mi do końca moich dni i nosić dumnie nazwisko Hroran. Selena Wyjdziesz za mnie? Chłopak wypowiadając ostatnie zdanie otworzył pudełeczko a w środku ujrzałam ten pierścionek 

Kiedy zobaczyłam pierścionek uśmiechnęłam się do Nialla.

- Oczywiście ze tak. Poczym przytuliłam chłopaka. Blondyn dumnie założył mi pierścionek na palec i dokończyliśmy kolację. Wróciliśmy do domu w świetnych humorach i spędziliśmy ze sobą noc. Rano obudził mnie telefon.

- Tak? Spytałam zaspanym głosem

- Musze ci coś powiedzieć. Usłyszałam głos mojego brata

- Co takiego?

- wiesz to nie jest rozmowa na telefon. Masz dzisiaj wolny czas?

- No wiesz niczego nie mam w planach.

- to dobrze. Ja i Angel przyjdziemy o 14.

- Dobra. Rozłączyłam się i położyłam głowę na poduszce

- Kochanie kto dzwonił? Spytał narzeczony

- To był Max słonko. Poleżeliśmy chwile po czym wstaliśmy z łóżka.  Ubrałam się tak. Zdążyłam ogarnąć salon z nNiallem a usłyszeliśmy dzwonek do drzwi. Przygotowywałam w kuchni jakieś przystawki a drzwi otworzył blondyn. Wszyscy weszli do salonu a ja wracałam z napojem i ciasteczkami. Na kanapie siedział  Max i Angel

- No to co was do nas sprowadza? Zapytał Niall.

- No to już brat nie może przyjść do własnej siostry?

- Max zawsze możesz do mnie przyjść. Tylko chodzi o to że ostatnio nie dawałeś znaku życia i się zdziwiłam ze chcesz nas odwiedzić.

- Wiec ja i Max chcieliśmy was zaprosić na nasze wesele. Kiedy ja to usłyszałam mi i Niallowi opadła szczeka z wrażenia. Nie że coś ale oni poznali się jakieś półtora roku temu może od roku są para a już chcą brać ślub.

- To wspaniała wiadomość. Przerwałam tą dziwną ciszę.

- My tez się cieszymy.

- A kiedy jest wesele? Spytał Niall

- 6 czerwca powiedziała Angel. Rozmawialiśmy jeszcze z jakąś godzinę. W miedzy czasie powiedziałam im że ja z Niellem się zaręczyliśmy. Po długiej rozmowie Max z narzeczona wyszli z mieszkania.

- Niall czy tobie nie wydaje się że to jest za szybko.

- Mi się nie wydaje ja to twierdze.

- Nie że jej nie lubię ale ona jest taka jakaś drętwa, sztuczna i wydaje mi się ze leci tylko na kasę Maxa a tobie?

- Nie mam pojęcia miejmy nadzieje że się kochają.

- On ją pewnie tak ale nie wiem czy ona czuje to samo do niego.

3 miesiące później wybraliśmy się na wesele Louisa i Elki. Bawiliśmy się świetnie ja byłam ubrana tak .W tym roku poszliśmy jeszcze na wesele mojego brata Maxa. Na tą okazję ubrałam się tak . Rok minął nam naprawdę szybko z czego się cieszymy. Na początku stycznia zaczęliśmy planować nasze własne wesele i po policzeniu liczby gości wyszło na 452. Jak na nas jest to mała liczba. Stwierdziliśmy że będzie dobrze ustalając datę ślubu na 23 lipca. Bardzo się cieszyliśmy z tego że spędzimy razem resztę życia. Kocham Nialla i nie chce go stracić. Jutro mieliśmy jechać na imprezę urodzinową mojego brata. Nie mieliśmy pojęcia co dać mojemu bratu na 27 urodziny więc zrobiliśmy ramkę z naszymi zdjęciami.

- Niall kochanie co ty tak długo robisz w łazience?

- Kochanie ja się myje daj mi skończyć . Zrobiłaś kolacje?

- Nie kochanie jeszcze nie.

- No to na co czekasz.

Uśmiechnęłam się i poszłam robić kolacje dla mojego skarba.

Bardzo się cieszę że wam się podobało. Mam nadzieję że kolejny rozdział też się wam spodoba. Następny rozdziała pojawi się w Piątek. Chce wam powiedzieć że powoli zaczynam pisać nowego bloga :p Za błędy przepraszam. Kocham was <3